บทที่ 8 พันธะร้อน วิวาห์สวาท EP8

จิราจันทร์ทำทุกอย่างให้พี่เจ หรือเจตคมสนใจเธอ ไม่ว่าจะเป็นการเอาอกเอาใจ คอยเป็นห่วงเป็นใย และอยากที่จะดูแลเหมือนเช่นคนรัก ทว่าสิ่งที่เธอทำมันกลับไร้ค่า เมื่อเจตคมปฏิเสธสิ่งที่เธอทำให้ และให้เหตุผลที่ว่าไม่สามารถรับความรู้สึกของหญิงสาวได้ เนื่องจากคนที่ชายหนุ่มรุ่นพี่ต้องการไม่ใช่เธอ แต่เป็นลลิตาเพียงคนเดียวเท่านั้น

เมื่อการทำดีไม่มีผล จิราจันทร์จึงลงทุนมอมเหล้าตัวเองในกลางดึกคืนหนึ่งในผับหรู ก่อนจะโทรเรียกให้ชายหนุ่มมารับ โดยหลอกว่าลลิตานั้นมากับเธอด้วย และโชคก็เข้าข้าง เมื่อเจตคมหลงเชื่อและมาหา ก่อนจะรู้ว่าตัวเองโดนหลอก ก็กลับลำไม่ทันแล้ว เมื่อมารยาหญิงที่จิราจันทร์งัดออกใช้นั้น ทำให้หนุ่มรุ่นพี่ยอมไปส่งเธอที่คอนโดตามที่ขอร้อง และสุดท้ายก็เป็นไปตามแผน เจตคมไม่สามารถต้านทานการยั่วยวนของจิราจันทร์ได้ เมื่อสาวเจ้าเล่นเปลือยกายต่อหน้าต่อตา เป็นผู้ชายคนไหน ก็คงอดใจไว้ไม่อยู่รวมไปถึงเจตคมด้วย ที่พ่ายต่อไฟราคะที่หญิงร้อยเล่ห์สร้างขึ้น จนถึงกับขั้นหลงใหลและถอนตัวไม่ขึ้น

“ฉันว่าแกเข้าใจผิดแล้วล่ะนังจันทร์ คนอย่างลลิตาไม่มีทางที่จะชอบอะไรเหมือนกับแกแน่นอน เพราะนั่นเท่ากับว่าของชิ้นนั้นมันเกรดต่ำมาก ซึ่งคนอย่างฉันไม่แลอยู่แล้ว” เอ่ยจบลลิตาก็เตรียมที่จะหันหลังเดินออกจากร้าน ใช่ว่าเธอจะกลัวอดีตเพื่อนรัก แต่ไม่อยากที่จะอยู่เสวนากับคนไร้ความคิด จิตใจต่ำๆ แบบนี้ให้เสียเวลาก็เท่านั้น

“นังลูกบัว” จิราจันทร์ถึงกับโกรธจนตัวสั่น อยากจะเดินเข้าไปกระชากหัวมาตบให้หายแค้น แต่เพราะมีสายตาของคนในร้านจ้องมองอยู่ สุดท้ายเลยได้แต่ก่นด่าคู่อริตรงหน้าภายในใจ

“คุณจะรับเลยไหมคะ” เมื่อพนักงานสาวเห็นลูกค้าอีกรายคืนสินค้า และกำลังจะเดินออกจากร้าน ก็รีบเอ่ยถามลูกค้าอีกคนที่ยังคงอยู่ ด้วยรอยยิ้มแห่งผู้รักการบริการยิ่งชีพ พร้อมกับนึกในใจว่าจะไม่ยอมให้ลูกค้าคนนี้ออกไป โดยที่ไม่ซื้อสินค้าของทางร้านเหมือนคนแรกแน่ๆ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้ายังรู้สึกดีใจที่จะได้ขายชุดว่ายน้ำคอลเลคชั่นล่าสุดได้ถึงสองตัว   แต่เมื่อมันไม่เป็นอย่างที่ใจคิด ลูกค้าหายไปหนึ่ง เหลืออีกหนึ่งที่จะต้องปิดการขายให้ได้ ไม่งั้นเสียชื่อพนักงานขายดีเด่นหมด

เมื่อคนโดนกระตุ้นให้ซื้อจำต้องละสายตาจากคู่แค้นที่เพิ่งจะเดินจากไป ก้มมามองชุดที่อยู่ในมือ เพื่อสังเกตป้ายราคาว่าราคาของชุดตัวนี้ราคาเท่าไหร่ แต่พอได้เห็นตัวเลขที่ป้ายราคาสีขาวตัวอักษรสีน้ำเงินที่ติดกับตัวชุด จิราจันทร์ก็ถึงกับหน้าซีด เพราะราคามันสูงเกินกว่าที่จะยอมเจียดเงินซื้อได้

เพราะลำพังเงินที่มีอยู่ในตอนนี้ เรียกว่ามีมากกว่าค่าชุดที่ถืออยู่ไม่กี่พัน เพราะนับตั้งแต่ที่จิราจันทร์คบกับเจตคมรายได้ที่เคยมีมากมาย ก็เริ่มหดหาย เพราะฝ่ายชายไม่ยอมให้เธอคลาดสายตา จะไปไหนมาไหนก็ทำราวกับเป็นเงาตามตัว ซึ่งตอนแรกๆ มันก็ดูมีความสุขดี แต่ทว่าเจตคมไม่ได้ร่ำรวยมากพอ ที่จะสามารถปรนเปรอความต้องการอยากได้อยากมีของเธอได้

นับตั้งแต่ที่ได้คบกับหนุ่มรุ่นพี่จริงๆ จังๆ ถึงทำให้จิราจันทร์รู้ว่าเจตคมเป็นเพียงลูกชายในบรรดาลูกทั้ง 4 คน ของพ่อแม่ที่มีอาชีพค้าขายของสดในตลาด ไม่ได้มีเงินมากมายขนาดใช้จ่ายได้อย่างฟุ่มเฟือย แต่ที่มีเงินพาเธอไปกินข้าวข้างนอกได้ไม่เว้นแต่ละวันตามที่ต้องการ เงินจำนวนนั้นก็มาจากการทำงานพิเศษ นั่นก็คือการแปลเอกสารให้กับนิสิตรุ่นน้องที่ไม่เก่งและชำนาญเรื่องภาษา นี่จึงเป็นรายได้ที่เข้ามาพอให้เจตคมอยู่ได้อย่างไม่ขัดสน

ซึ่งนับตั้งแต่รู้ว่าครอบครัวของคนรักไม่ได้ร่ำรวย จิราจันทร์ที่แม้ว่าจะรักมากแค่ไหน แต่ทว่าความรักไม่ได้ทำให้เธออิ่มท้อง หรือมีความสุขได้อย่างที่ต้องการ เงินต่างหากที่บันดาลความสุขได้ สุดท้ายจิราจันทร์จึงหันกลับไปยังวังวนอาชีพเดิมอีกครั้ง แต่ก็ต้องพยายามหลบซ่อนให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้คนรักจับได้ แต่นั่นก็ต้องแลกกับการไม่ได้เป้าหมายอย่างที่ต้องการ

เมื่อชุดน้อยชิ้นแต่ไม่ราคาไม่น้อย ทำให้คนที่ไม่ได้ต้องการจะซื้อตั้งแต่ทีแรกถึงกับเหงื่อแตก ราคาเกือบ 4 หมื่น ทำให้จิราจันทร์แทบอยากจะเดินออกจากร้านทันที แม้จะรู้ว่าร้านเสื้อร้านนี้ราคาค่อนข้างจะแพง แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะแพงมากขนาดนี้ ถ้าแค่สักหลักพันก็ยังพอจะกัดฟันซื้อไหว แต่นี่เล่นเป็นหมื่น มีหวังเธอได้กินมาม่าแทนข้าวแน่ๆ ถ้าบ้าจี้ซื้อกลับไปในตอนนี้

คิดได้ดังนั้นจิราจันทร์ก็ส่งชุดคืนพนักงาน ก่อนจะจัดการสวมแว่นตาตามเดิม พร้อมกับหมุนตัวหันหลังกลับเตรียมตัวที่จะเดินออกจากร้าน ทว่าเสียงของใครอีกคนที่คิดว่าเดินไปไหนต่อไหนแล้วกลับดังขึ้น จนรู้สึกหน้าชาวาบไปทั่วทั้งหน้าเลยก็ว่าได้

“อะไรกัน ฉันนึกว่าแกจะซื้อซะอีก ทำไมหรือว่ามันแพงเกินว่าที่คนอย่างแกจะซื้อ” 

ลลิตาทำทีท่าว่าจะเดินออกจากร้าน แต่กลับไปยืนแอบซุ่มดูคู่อริ  อยู่ที่มุมหนึ่งด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน เนื่องจากรู้ว่ายังไงเสียเหตุการณ์แบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับจิราจันทร์อย่างแน่นอน คนที่ไม่ได้ใช้ของแบรนด์เนมอยู่แล้ว มีหรือจะซื้อชุดว่ายน้ำชุดเดียวเกือบครึ่งแสนแบบนั้น แต่เพราะอยากจะหักหน้า เธอจำต้องปล่อยชุดที่แสนสวย และถูกใจไปอย่างแสนเสียดายเพื่อที่จะได้รอโอกาสตอกหน้านังเพื่อนทรยศให้หน้าหงายแบบเมื่อกี้